Discipline in een potje

‘Mama, hoe word ik net zo sterk als spiderman?’ vroeg mijn zoontje van zes jaar onlangs aan me. ‘Waarom wil je dat weten?’ vroeg ik aan hem. Hij vertelde dat een vriendje bij hem op school heel hard kan rennen, een ander was heel erg lenig en hij wilde heel sterk worden. Een prestatie neerzetten op het gebied van bewegen en sport is erg belangrijk bij de jeugd. Ze spelen op de basisschool nog regelmatig buiten en gaan twee keer per week naar gym waarbij ze elkaar al hun kunsten laten zien en elkaar uitdagen. Na schooltijd zitten de meeste kinderen ook op een sport waarover ouders graag praten en opscheppen op het schoolplein. Kortom, naast schoolprestaties is sport nog een belangrijke prestatie indicator.

Dit verandert langzaamaan op de middelbare school wanneer het leerniveau wordt bepaald en behaalde cijfers onderling door de leerlingen worden besproken. Dit bepaalt uiteindelijk of je je droom, dat je een vervolgopleiding kunt kiezen die je graag zou willen, kunt verwezenlijken. Het goed zijn in gym geeft je op dat moment niet meer aanzien, echter de leerlingen die er niet goed in zijn kunnen er wel door worden beschadigd in hun zelfvertrouwen. Wanneer je slechte cijfers haalt voor andere vakken dan gym, kan dat vrij lange tijd stil gehouden worden voor andere leerlingen. Echter, het niet goed kunnen uitvoeren van een gymoefening is direct voor de hele groep zichtbaar en niet prettig. Dergelijke ervaringen kunnen het plezier in bewegen ook verminderen. Ik moest jaren geleden een herkansing doen voor speerwerpen, omdat ik anders een onvoldoende zou halen voor gym en daardoor geen examen mocht doen. Hoe belachelijk is dat!

Ook kan de interesse in bewegen verminderen doordat er teveel gemakkelijke (luie) keuzes zijn. Ik kan me herinneren dat er bij mij op de middelbare school één lift aanwezig was voor scholieren die niet met de trap konden vanwege beperkingen. Het gebruik hiervan moest worden aangevraagd en goedgekeurd waarna er een liftsleutel verstrekt werd. Zodra de indicatie kwam te vervallen moest de sleutel worden ingeleverd. Er werd op die manier, enigszins dwingend, gestimuleerd om met de trap te gaan. Doordat het een duidelijke regel was hoefde je er ook niet over na te denken en was het gebruik van de trap normaal. Wanneer je vervolgens op kantoor gaat werken kun je vrijwel overal, zonder enige barrière de lift pakken. In het slechtste geval moet je een paar extra stappen zetten, rondom een bordje ‘neem de trap’, voordat je de lift in kunt. Dan zijn er ook nog periodieke acties in het jaar dat er gratis fruit wordt uitgedeeld aan personeel om gezondheid te bevorderen. Dat is een onwijs goed initiatief maar voor de mensen die net uit de lift komen, en geen enkele calorie hebben verbrand en dat ook niet van plan zijn om te doen, is het aanmoedigen om te gaan eten discutabel.

Wanneer we vervolgens in ons volwassen leven dichtgegroeid zijn en ongelukkig met ons lijf is het tijd om het roer om te gooien. Dit moet vervolgens snel en makkelijk want alle kilo’s die er in de loop van jaren aan zijn gekomen moeten er binnen een paar weken weer vanaf. De markt speelt daar goed op in door diverse dieet- en sportboeken, dieetpillen, sportapparatuur e.d. te promoten met allerlei motiverende beloftes. Er wordt nooit iets geschreven over de korte- én lange termijn resultaten maar daar is blijkbaar ook geen interesse in want de producten worden gretig afgenomen. Een eerste stap in de goede richting is al genomen zodra je het product in huis hebt. Maar dan begint het pas en over een absolute basisvoorwaarde tot succes, te weten discipline, wordt niks vermeld. Als we dan blijkbaar geld willen uitgeven aan producten waarvan de succespercentages niet gegarandeerd zijn, maar die wel allerlei goeds beloven dan is er nog één ding dat mist: discipline in tabletvorm! Dit zou een pil kunnen zijn zonder werkzame stoffen, weinig calorieën en waarop je lang moet kauwen waardoor er een moment ontstaat waarop je tot bezinning komt en een weloverwogen keuze kunt maken (placebo effect).

Het is toch jammer dat de meeste mensen het lastig vinden om hun intrinsieke motivatie aan te spreken om goed voor zichzelf te zorgen. Dit laatste is een groot probleem en ik sta daar ook bij stil in de diverse blogs. Bewegen en sport zou een groter onderdeel moeten uitmaken van ons leven omdat de positieve effecten ervan bewezen zijn maar het lastige is om er zingeving aan te verbinden. Er wordt van alles van ons verwacht zoals je werk naar behoren uitvoeren, goed zorgen voor je gezin, sociale contacten onderhouden e.d. Er is een bepaalde prestigedrang om dingen goed te doen omdat je er anders op aangesproken kunt worden. Voor jezelf zorgen is extra lastig omdat je door een ander wel aangesproken kunt worden op een ongezonde leefstijl maar niemand heeft er direct last van behalve jijzelf als je er niks aan verandert. Diverse leefstijlgoeroes proberen nu mensen in beweging te krijgen door de potentiële voordelen te noemen van bewegen zoals een verlaagde kans op depressie, een lagere kans op hart- en vaatziekten en minder stress. Dit zijn echter resultaten uit grote studies en zeggen niks over het individuele risico. Kortom, ik ga op zoek naar redenen om meer te gaan bewegen waaruit we als persoon direct een voordeel kunnen halen! Houd mijn blogs daarom in de gaten.

Geef uw waardering!

Laat een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *